...به قلم نواب

اینجا نواب با قلمش گرد روزگار را از شیشه ی دلش پاک می کند

...به قلم نواب

اینجا نواب با قلمش گرد روزگار را از شیشه ی دلش پاک می کند

...به قلم نواب
آخرین نظرات

نبود حس مشترک بااحزاب از جانب عموم مردم بسیار مشهود است. در گذشته عموم مردم با شنیدن نام یک حزب سریعا به مواضع آن حزب پی می بردند و می دانستند فلان فرد در آستین برنامه های خودش برنامه هایی مطابق با سیاست های حزب خود را بیرون خواهد کشید. در انتخابات اخیر, به دلیل ضعف های عجیبی  که  در مدیریت احزاب وجود داشته است تقریبا هیچ یک از نامزدها جرأت بلند کردن علم یک حزب را نداشته است, شاید این موضوع به تصویر نامناسب احزاب در ناخودآگاه عموم مردم برگردد. به هر حال علم احزابی مثل اصول گرایی و اصلاح طلبی بر زمین مانده است و متفکرین و رهبران حزبی این احزاب هم در سرخوردگی خاصی به سر می برند و مدام در حال به این در و آن در زدن هستند تا مگر بتوانند فردی را به حزب خود جذب کنند.این چالش جدی که لرزه به حزب گرایی انداخته است ثمره ناکارآمدی احزاب برای پاسخ گویی  به نیازهای جامعه می باشد و الا صحبت از افول حزب گرایی نیست. این ناکار آمدی اکنون تا جایی پیش رفته است که مردم نیز نمی دانند پول خود را در کاسه گدایی کدام حزب بریزند. 

همین شرایط فرصت را برای بسیاری از شخصیت های فعلی فراهم کرده است تا بتوانند به طور مستقل وارد فضای انتخاباتی بشوند. لبخند رضایت بر چهره ی این نامزدها هم  واضح و آشکار است چرا که با دور زدن احزاب دیگر مجبور نیستند سوابق منفی احزاب را به دوش بکشند.از این رو هر یک به طریقی علم استقبال حزبی بلند کرده اند. خارج از گفتمان احزاب صحبت کردن نیز بسیار ساده است, چرا که شما پس از بیان مواضع استقلال طلبانه ی خود دیگر به کسی از حزب خاصی جوابگو نخواهید بود, که اگر متصل به حزبی بودید مطمئنا بعد از هر سخنرانی باید سیر تا پیاز  آن را به کارشناسان و متفکرین حزب خود جواب می دادید. این حالت در حال حاضر در آرا و تفکرات آقایان قالیباف، رئیسی، روحانی و هاشمی طبا مشهود است. در این شرایط که نامزدها حرفی از حزب خاصی نزده اند به یکباره میبینیم که آقای جهانگیری در مناظرات تلویزیونی با صراحت خاصی,  خود را به بدنه ی  اصلاح طلبی وصل می کند.

 این اعلام صریح موضع, در این همهمه های استقلال طلبی نامزدها نشان ازنکته ی خاصی دارد.

      اول:  احتمال اینکه دولت آقای روحانی از این که چهره اعتدالی خود را به اصلاح طلبی ترجیح  داده    

      است, پشیمان است.

      دوم: دولت آقای روحانی به ضعف های خود پی برده است و در صدد یارگیری           

      از جبهه اصلاح طلبان می باشد.

      سوم: دولت آقای روحانی به حمایت های متفکرین اصلاح طلب نیاز دارد.

      چهارم: آلترناتیو جهانگیری نیز باید بتواند از یک سو از آقای روحانی حمایت کند و از سوی دیگر جبهه ی اصلاح طلب را پشتیبان خود و دولت آقای روحانی کند.

گذشته ازهمه ی احتمالاتی که وجود دارد, این حرکت های آقای جهانگیری در مناظرات وِلوِله های خاصی را در جبهه اصلاح طلب ایجاد کرده است.متفکرین اصلاح طلب بعد از اعلام مواضع صریح آقای جهانگیری تصمیماتی را اتخاذ کرده اند که نشان از آشفتگی و سراسیمه بودن دارد. آن ها برای این که بتوانند به مواضع از دست رفته خود در 3 دولت قبل برسند ناگهان و فی النور از آقای جهانگیری حمایت کرده اند. شبهاتی نیز وجود دارد که آقای جهانگیری را به آقای روحانی ترجیح دهند وآقای روحانی را کنار بزنند, چرا که تا چندی پیش درجبهه اصلاح طلبان آقای روحانی گزینه ی بد آن ها برای  انتخاب میان بد و بدتر بود .اما ا کنون در این مواضع مطرح شده است که اصلاح طلبان به دنبال تغییر موضع و پشتیبانی از آقای جهانگیری می باشند. حتی این اقدامات از سوی برخی از شبکه های خارجی نیز خط دهی شده است.

یکی از دلایل تغییر موضع در بین اصلاح طلبان قابل دفاع نبودن دولت آقای روحانی و معرفی این دولت به عنوان تصویری از تفکر اصلاح طلبی می باشد. دولت آقای روحانی ضعف های جدی بسیاری دارد(به همراه نقاط قوت خود که البته نمیتوانند نقاط ضعف را پوشش دهند). این نقاط ضعف باعث شده است که تیم ها و گروه های حامی دولت به یک عقب گرد اجباری رو بیاورند و ناخواسته از دولت روحانی به عنوان گزینه ی بد (بین  بد و بدتر)دفاع کنند. این ضعف های اخیر دولت و مخصوصا در حوزه ی اقتصادی باعث شد که متفکرین اصلاح طلب با بی میلی خاصی به دفاع از این جبهه بپردازند. 

دلیل دیگر حمایت از آقای جهانگیری لاپوشانی کردن های آقای روحانی نسبت به اعلام موضع صریح برای حضور در جبهه اصلاح طلبان است. آقای روحانی در طی سال های گذشته با وجود تمایل به نگهداشت حمایت از سوی اصلاح طلبان, هیچ گاه موضع صریحی نسبت به این مورد نگرفته است و حتی با این که میل بیشتری  به آن سمت داشته است اما خود را فردی مستقل از احزاب معرفی کرده است.مشخص است که این عدم اعلام صریح موضع باعث به چالش کشیده شدن دولت وی در حال حاضر شده است. دست و پا زدن های او نیز برای جذب این حزب و متفکرین  آن نیز بی فایده است. اما حضور آقای جهانگیری و اعلام موضع صریحش می تواند جان تازه ای به اصلاح طلبان ببخشد. با این اوصاف حتی احتمال ورود آقای جهانگیری به عنوان نامزد اصلی نیز وجود دارد, اما این حضور به معنای کنار کشیدن آقای روحانی نیست. البته لازم به ذکر است که احتمال دوم این است که: طیف اصلاح طلبان توسط آقای جهانگیری به سمت حمایت آقای روحانی  کشیده شوند تا منتقدان آقای روحانی و دولت او قدری با مسامحه ی بیشتری برخورد کنند.

نظرات  (۱)

شما باید در یک مسابقه برای یکی از بهترین وب سایت های آنلاین شرکت کنید.
من می خواهم به شدت توصیه این وب سایت!

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">