...به قلم نواب

اینجا نواب با قلمش گرد روزگار را از شیشه ی دلش پاک می کند

...به قلم نواب

اینجا نواب با قلمش گرد روزگار را از شیشه ی دلش پاک می کند

...به قلم نواب
آخرین نظرات

خفه گی فیلمی برای عموم نیست!!!

يكشنبه, ۲۱ آبان ۱۳۹۶، ۰۲:۲۲ ب.ظ

از وسط های فیلم خیلی ها از سالن سینما رفتند. و این مشکل اول فیلم بود. علیرغم نگاه جیرانی نسبت به جذب تجارت گونه ی مخاطب، این فیلم هیچ رنگ و بویی از این موضوع ندارد. شاید فقط صحنه ی جیغ زدن بیمار (پردیس احمدیه) روی تخت بیمارستان بتواند مخاطب را کمی جذب کند. کسل کننده و ملول بودن فیلم تا حدی است که از ابتدا نگران آن  هستید که آیا تا انتها همین است؟ به نظر من برای جیرانی بد است که در این سن و با این همه تجربه به دنبال بیدار کردن و زنده کردن ژانرهایی باشد که دیگر در کشورهای سازنده ی آن ژانرهم طرفداری ندارد. تلاش برای زنده کردن ژانر نوآر با رگه هایی از اکسپرسیونیسم باعث شده است که فیلم نه نوآر باشد، نه اسکپرسیونیستی و نه بتواند مخاطب را نگه دارد. داستان هم با اشارات خاص امروزی مثل گوشی اپل و آرایش صحنه ی دیروزی با پوشش، گریم و محل فیلمبرداری و نمادهای سرد و بی روح مثل بارش مداوم برف ابهام مخاطب را چند برابر می کند. تناقض نمادها مسبب این ابهام است. فیلم در مکان و زمانی نامعلوم رخ می دهد. حتی جیرانی در انتخاب آسانسور هم به این موضوع دقت کرده است. البته جسارت جیرانی را می پسندم. از اینکه به حیطه ی سختی وارد شده. آن هم در جامعه ی ما که وارد شدن به عرصه های جدید خیلی سخت است. ولی ای کاش این تلاش روبه جلو بود نه رو به عقب. یعنی به جلو می رفت و فیلم را در ظرف سبک جدیدتری می ریخت. نه اینکه بودن فیلم در این قالب غلط است. بلکه منظور اینست که مرده بودن این ژانر باعث می شود تنها، فیلم بین ها به سینما بروند و پای حرف های جیرانی بنشینند. 

وارد فضای داستان هم که بشویم فیلم چند خط داستانی بیشتر نیست. پسری جوان با همسری که به لحاظ مشکلات روانی در تیمارستانی بستری شده است. و همسر او (نوید محمدزاده) حین مداوای این زن در بیمارستان با الناز شاکر دوست (در نقش صحرا) آشنا می شود و این رابطه ی مثلثی درگیر فراز و فرودهایی می شود. البته طعنه های جیرانی در طول داستان به معضل نبود شوهر و سوء استفاده ی برخی مردان پیر از این موضوع نیز در جای خود جالب است.

 

خفه گی فیلمی برای عموم نیست و جیرانی هم صادقانه این موضوع را بارها گفته است. اما اگر حرکت جیرانی رو به جلو بود و به جای زنده کردن ژانرهای مرده سراغ ایجاد سبک های جدید می رفت، می توانست حرف خاص خودش را برای عموم بزند. اما در این فیلم شما شاید حرف خاصی را ببینید و بشنوید اما بعید است از گنگ بودن و ابهام زیاد فیلم سر در بیاورید. 

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">